Przyczyny wypadania włosów u kobiet

Nadmierne wypadanie włosów u kobiet to problem natury medycznej i estetycznej, który bardzo mocno przekłada się na samoocenę. Nadmierną utratę włosów zawsze należy traktować jako sygnał ostrzegawczy i wskazania do dalszej diagnostyki w kierunku rozpoznania przyczyn. Lista jest długa – są na niej m.in. przyczyny hormonalne, niedobory witamin i minerałów, choroby z autoagresji, niewłaściwa pielęgnacja włosów itd. U kobiet, podobnie jak u mężczyzn, najczęściej można spotkać się z nadmierną utratą włosów na tle androgenowym.

Łysienie androgenowe – częsta przyczyna utraty włosów u kobiet

 

Wypadanie włosów na tle androgenowym spowodowane jest nadmierną wrażliwością mieszków włosowych na androgeny – hormony płciowe, do których należy m.in. testosteron (w organizmie kobiety są one produkowane przez nadnercza i przez jajniki). Istotą zaburzeń hormonalnych prowadzących do łysienia androgenowego jest wzmożona aktywność 5-α-reduktazy odpowiedzialnej za przekształcanie testosteronu do dihydrotestosteron, a także obniżona aktywność aromatazy. To wszystko wpływa negatywnie na mieszki włosowe oraz na czas wzrostu włosa. Jest to najczęstszy typ łysienia u dorosłych – dotyczy 50–80 proc. mężczyzn i 30–50 proc. kobiet.

Łysienie androgenowe (alopecia androgenetica) najczęściej występuje u mężczyzn – dlatego też nazywane jest inaczej łysieniem typu męskiego – ale może i często występuje także u kobiet. W patogenezie występowania tego typu łysienia duże znaczenie ma czynnik genetyczny, ale u podłoża choroby mogą też leżeć takie zaburzenia, jak:

  • zespół policystycznych jajników (PCOS),
  • zespół Cushinga,
  • guzy nadnerczy,
  • guzy jajników.

Za przyczynę łysienia androgenowego u kobiet wskazuje się także stosowanie niektórych leków (np. danazolu – leku androgennego), czy też antykoncepcji hormonalnej.

W przebiegu łysienia androgenowego u kobiet początki utraty włosów zwykle obserwuje się na środku głowy (nieco inaczej sprawa wygląda u mężczyzn, u których powstają charakterystyczne zakola). Dochodzi to znacznego przerzedzenia włosów. Pomocna w ocenie stopnia nasilenia problemu jest skala Ludwiga, przedstawiająca jak wyglądają poszczególne stadia choroby.

Łysienie plackowate u kobiet

 

Łysienie plackowate u kobiet

 

Łysienie plackowate to choroba ze spektrum chorób z autoagresji, w przebiegu której dochodzi do okresowego ogniskowego wypadania włosów na tle zapalnie zmienionej skóry. W patogenezie choroby odgrywają rolę m.in. czynniki genetyczne. Najczęściej pierwsze objawy schorzenia obserwowane są u młodych kobiet. Do zaostrzeń choroby może przyczynić się m.in. stres. Z łysieniem plackowatym mogą współistnieć także inne choroby z autoagresji, np. choroba Hashimoto, czy cukrzyca typu I.

 

Wzmożone wypadanie włosów wskutek niedoboru minerałów

 

Na kondycję włosa wpływa nie tylko miejscowa pielęgnacja, ale przede wszystkim zadbanie o włosy „od środka”, tj. dostarczanie organizmowi niezbędnych witamin i minerałów. Na stan włosów mają wpływ m.in. żelazo, cynk, witaminy A, E, witaminy z grupy B. Wzmożone wypadanie włosów może być zatem konsekwencją diet niedoborowych – występuje m.in. u osób chorujących na anoreksję lub stosujących rygorystyczne diety. Pogorszenie kondycji włosów i ich wzmożona utrata może być jednym z pierwszych objawów niedokrwistości z niedoboru żelaza.

 

Łysienie jatrogenne

 

Wymieniając przyczyny utraty włosów u kobiet, nie można pominąć także przyczyn zależnych od czynników zewnętrznych. Mówimy o nich wówczas, gdy łysienie pojawia się wskutek stosowanych leków i innych procedur medycznych. Utrata włosów jest jednym z typowych powikłań chemioterapii, czy też radioterapii stosowanej na obszar głowy (np. z powodu guza ośrodkowego układu nerwowego). Jak już wspomniano, do łysienia może przyczynić się także antykoncepcja hormonalna, a także stosowanie leków androgenowych stosowanych w leczeniu endometriozy, czy też preparatów stosowanych w chorobach tarczycy.

 

Łysienie wskutek nieprawidłowej pielęgnacji włosów

 

Poszukując przyczyn nadmiernej utraty włosów, pomija się czasem nieprawidłową ich pielęgnację. Nadmierne wypadanie może być tymczasem wywołane m.in. przez gwałtowne pociąganie włosów podczas czesania (problem ten mają często kobiety z suchymi włosami podatnymi na splątywanie), używanie niewłaściwych kosmetyków do pielęgnacji włosów, zbyt częste mycie włosów, zniszczenie włosów przez farbowanie, prostowanie, ondulację, stosowanie lokówki itd.

 

Inne przyczyny wypadania włosów u kobiet

 

Wśród innych przyczyn nadmiernego wypadania włosów u kobiet należy wymienić:

  • choroby skóry głowy (np. grzybica, liszaj płaski, choroby alergiczne skóry głowy, łojotokowe zapalenie skóry głowy);
  • łysienie bliznowaciejące (wrodzone zaburzenie rozwojowe skóry głowy prowadzące do wzmożonej utraty włosów);
  • trichotillomanię (zaburzenie psychiczne polegające na tendencji do wyrywania włosów z głowy);
  • niedoczynność tarczycy (jedna z najczęstszych przyczyn hormonalnych);
  • zatrucia;
  • stres;
  • zmiany hormonalne w organizmie kobiety po ciąży (spadek stężenia estrogenów);
  • zaburzenia hormonalne w przebiegu menopauzy;
  • choroby przebiegające z gorączką (przyczyna przejściowego wypadania włosów).

 

Wypadanie włosów u kobiet – co robić?

 

Wypadanie włosów stanowi dla kobiet duży problem natury estetycznej. Aby skutecznie poradzić sobie z problemem, należy poznać jego przyczynę. Lekarzem, do którego należy udać się w pierwszej kolejności, jest lekarz rodzinny, który na podstawie wywiadu i badania przedmiotowego, zadecyduje o dalszej diagnostyce i podejmie decyzję odnośnie dalszych konsultacji specjalistycznych (np. konsultacji dermatologicznej, trychologa, endokrynologicznej).

Oprócz terapii chorób podstawowych, w trakcie walki z niektórymi rodzajami nadmiernego wypadania włosów (np. utratą włosów na tle androgenowym), kobiety mogą skorzystać z leczenia przy pomocy preparatów zawierających w składzie lek o nazwie minoksydyl. To lek dostępny bez recepty w specjalnie dla pań przygotowanym stężeniu 2 proc. Stosowany miejscowo przynosi efekty w postaci odrostu włosów. Warunkiem jest regularne, odpowiednio długie stosowanie preparatu.

Niezależnie od powodu utraty włosów, konieczne jest także zadbanie o prawidłową, zrównoważoną dietę bogatą w witaminy i minerały, a także o właściwą pielęgnację włosów (m.in. unikanie wyszarpywania cebulek podczas czesania, stosowanie odpowiednich środków do pielęgnacji).

Wypadanie włosów często jest przez kobiety bardzo źle tolerowane i stanowi źródło kompleksów. Nierzadko pacjentka z problemem łysienia może wymagać pomocy psychologicznej.

 

Dowiedz się więcej odnośnie wypadania włosów i łysienia androgenowego:

Co zrobić, gdy zauważysz przerzedzenie włosów?

Czy utrata włosów jest odwracalna?

 

Bibliografia:

Bogacewicz J., Woźniacka A.: „Łysienie nieprowadzące do bliznowacenia” w: „Medycyna po dyplomie” nr 11; 2016: https://podyplomie.pl/medycyna/23789,lysienie-nieprowadzace-do-bliznowacenia

Kokot F.: „Łysienie” w: „Złota seria interny polskiej. Diagnostyka różnicowa objawów chorobowych” pod redakcją F. Kokota, 2007; str. 551–556

Lis-Święty A.: „Łysienie androgenetyczne” w: „Choroby włosów i skóry owłosionej” pod red. L. Brzezińskiej-Wcisło; 2015, 125–154

https://dermatologia.mp.pl/choroby/chorobyskory/73227,choroby-wlosow

Kazimierczak M., Bielecka-Grzela S., Klimowicz A.: „Łysienie androgenowe u kobiet jako problem estetyczny i psychologiczny” w: Annales Academiae Medicae Stetinensis; Roczniki Pomorskiej Akademii Medycznej w Szczecinie 2008”; 54,3, str. 126–129

M. Słowińska, P. Witek, K. Szafranko, T. Tomasik, A. Bukowska-Posadzy, E. Kowalska-Olędzka, W. Owczarek, Diagnostyka i leczenie łysienia androgenowego, „Medycyna Praktyczna” 11 (321) 2017, s. 52.

 

Oceń artykuł aby doradzić innym! Średnia: 5 (1)

Dziękujemy!